Mijn Blog
CuliNeuze - Voor een gul glas en een heerlijk hapje!
RSS

Recente posts

13. Le Fin.
12. Het eind is in zicht!
11. The making of...
10. Vuurwerk en marsmannetjes
9. Het Nieuwe Jaar

Categorie├źn

De Voortgang.
Het Begin.
Het einde in zicht...
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

13. Le Fin.

 
Sja...
en zooo is het geworre.....
Het is ongelooflijk maar waar.
Het wonder is geschiede.
We zijn klaar!
 
Dapper gestreden tot het eind hebben we alle verbouwingen doorstaan waarbij teleurstellingen hebben plaats gemaakt voor warme herinneringen.
 
 
 
 
 
De kachel geeft een aangename warmte, de kaarsen zorgen voor nog meer sfeer.
CuliNeuze nodigt uit tot lekker hangen in de kerkbank (uhum), genietend van een heerlijk wijntje of een fris zeeuws biertje - met uiteraard een lekker sneukeltje erbij.

12. Het eind is in zicht!

 
 
 
 
Maar ere.
De laatste loodjes wegen letterlijk het zwaarst. Mijn lijf sleept zich voort achter ellenlange lijstjes met dingen die nog gedaan moeten worden - maar waarvan ik weet dat het eind echt in zicht komt. Ik geloof het alleen nog niet. Zou het werkelijk...?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maar, het tweede toilet is klaar. Ook de heren kunnen zich nu vergapen aan de meest geweldige plaatjes en teksten uit de WereldKroniek der twintiger jaren vorige eeuw.

11. The making of...

 
 
 
Mijn immer enthousiaste, creatieve en lieve buuf
én vriendin heeft een prachtig oud boekwerk op de kop getikt, een wereldkroniek uit 1924!
Zonder blikken of blozen scheurt ze de mooiste bladzijden eruit om deze op de muren naast de schouw te plakken.
Er wordt zorgvuldig gekozen, gemeten, geknipt en geplakt zodat het een uniek verhaal verteld in dit oude pandje - eentje die hopelijk nog vaak zal worden naverteld...
 
 
 
 
 
 
 
 
Ondertussen wordt het geraamte van het toilet zichtbaar.

10. Vuurwerk en marsmannetjes

 
 
Kanonne! Nog even hakken en breken (en weeeeer naar 't sturt) en dan ligt er zomaar het begin van een toilet! Het lijkt er in de verste verte nog niet op, maar ik zweer het je, het worden echt WC's!! Hele echte!
En niet één, nee, wel twee! Met alles erop en eran, nou ik kan niet wachten. Letterlijk.
Doe 't bijna in m'n broek van de spanning.
 
Waar ik het figuurlijk van aan mijn meterslange ingewanden krijg, is de toekomstige keukenvloer. Prachtig vond ik 'm.

9. Het Nieuwe Jaar

 
 
 
Soooow eeh.
We zijn al een eindje onderweg met opbouwen.
Het gat is bijna gedicht,
en let ook even op de vloer waar nu de stelling op staat.
Wat is daar nu weer mee? Zou je denken.
Och... her en der verrot?
Plankskes naar de sode-mieter?
Sja... ik geloof het wel.
 
 
 
 
Maar eerst dat gat.
Het is dicht!
En er wordt ook al ge-stuukt.
Alleen moet er nog een laagje behang afgepulkt worden - zie je, daar aan de rechterkant?
Is toendertijd overheen geschilderd.
Maar ja, als je daar stuc op zet, komt het net zo hard weer naar beneden gesjeesd.

8. Eindejaarsperikelen.

Zucht.
Uiteraard duurt het altijd langer dan je denkt.
Natuurlijk doemt er nog iets op waaraan je niet had gedacht.
Vasef.
Allicht.
Het lumineuze plan om de vloer van het plafond (wat we overigens deels verwijderen om zo lekker in de nok te kunnen kijken - of onder weinig verhullende kledingstukken, 't is maar net hoe je het bekijkt) te hergebruiken als vloer beneden,wordt met hetzelfde moordende tempo waarin de mieter het hout weg vreet onderuit gehaald.
De planken zijn redelijk naar de sode-mieter helaas en met lede ogen moeten we ook deze historie / hysterie naar de laatste rustplaats vervoeren.

7. De Vloer - deel 1

En dan moeten we beslissen wat we met de vloer gaan doen. Zoals het ons betaamt, vliegen onze gedachten met een razende snelheid des lichts van het ene idee naar het andere.
Mijn immer geduldige buur denkt graag mee, want haar gangetje wil ze ook graag in het plan der plannen betrekken.
Als we het doen, doen we het goed, dus we besluiten om de hele vloer beneden in één keer door te trekken.
Geen beton, geen vloerbedekking, geen kurk, geen houten planken. Wat dan wel?
Nou, gewoon een straatje dus!

6. De voortgang.

Toestanden!
Door alle werkzaamheden raakt mijn lijf een beetje van slag, het kan mijn hoofd niet meer bijhouden :-) Dus vertrouw ik op "mijn" mannen om de voortgang te waarborgen.
En ze maken meters....
De muur naar de buurtjes toe is nu totaal doorbroken, gestut en opgevuld.
Gelukkig vinden ze het nog steeds geweldig en trotseren ze de kou welke vanuit mijn kleine pandje tergend door de Vissteeg waait.
 
 
 
Onderwijl zijn we nog steeds puin aan het scheppen, de hele kelder moet leeg, de balken moeten eruit want we gaan met niveau verschil werken.

5) De sloop.

Zoals gezegd heeft het pandje heel veel liefde en zorg nodig. Er moet veel in ere hersteld worden, maar het moet ook goed en volgens de normen van deze tijd gebeuren. Gelukkig heb  ik veel deskundige hulp!
 
 
Terwijl de ene schouw wordt gered, gaat de andere eraan....
 
De oude kelder
 
 
 
<- De doorgang naar de toekomstige keuken
 
Naar het gangetje bij de voordeur ->
 
 
 
 
 
 
De stempels staan, nu kan er verder gesloopt worden
<-

4) De ontdekking.

Jaaa, mijn vermoeden wordt bevestigd. Er komt een oude schouw tevoorschijn als we de gipsplaten eenmaal gesloopt hebben. Na 40 jaar verborgen te hebben gezeten laat de ruwe schoonheid zich zien.
 
Een erg ruwe schoonheid.... Maar zo eentje waarvan je weet dat ze in volle glorie hersteld kan worden.
 
 
Verder vinden we de originele doorgang naar het naastgelegen pandje, ook deze doorgang zullen we weer in ere herstellen.
 
 
 
En wat te denken van deze "waterput"? Het water loopt wel weg, maar dat is dan ook alles.
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint